Kennel d’Amby Bambi

Hoe het allemaal begon!

Als grote hondenliefhebber zijn we ondertussen de trotse eigenaar van 10 honden, Jurreke, Lucy, Hanne, Eros, Tina, June, Kingclyde, Kaiebonie, Kito, Limay, Frauke, Novastar en Phiebe waaronder dus 8 italiaantjes.

Je zal zeggen het aantal klopt niet, maar Tina is de hond van mijn vader die naast ons woont en Frauke is bij mijn moeder gaan wonen en komt regelmatig op vakantie :-).

Voor onze dochter was het niet altijd evident om met onze grote loebassen te gaan wandelen, dus kreeg ze voor haar 10de verjaardag een italiaans windhondje.

Ikzelf had als kind ook altijd een Whippet gehad, want we wilden echt wel een windhond, waaronder nu de kleinste van allemaal.  Een italiaantje is het kleinste windhondje, maar zeker niet het rustigste. Ze hebben een ijzeren wil !

We vonden dit echt wel iets voor haar, een pittig hondje dat veel aandacht vroeg en dat haar overal kon volgen.  Op de site van Sint-Hubertus zagen we dan dat er italiaantjes geboren waren, dus we moesten er niet lang meer over nadenken.  Dezelfde dag in de namiddag zaten we reeds in de wagen om onze nieuwe aanwinst te gaan halen. De pups waren die zaterdag net 8 weken geworden en mochten het nest verlaten.  Onderweg nog een naam gezocht wat natuurlijk niet evident was op zo’n korte tijd, maar we waren het eigenlijk nogal vlug eens. Dus ze werd “Hanne” gedoopt.

Na verloop van tijd is June er dan bijgekomen en hadden we beslist van met ons Hanneke toch is pupjes te hebben.  Eerst hebben we enkele tentoonstellingen gedaan met haar, maar dit was spijtig genoeg haar ding niet.  Ze heeft een hekel aan het hele showgebeuren alhoewel ze het zeker helemaal niet slecht deed.

Toen het moment er aan kwam dat we hadden beslist van Hanneke mama te laten worden, vonden we dat ze ook een achternaam (kennelnaam) moesten krijgen.

Daar Hanne echt wel het hondje van onze dochter is vonden we dat het iets met haar te maken moest hebben.  Op de lagere school had ze als troetelnaampje Amby Bambi  wat we ook wel schattig vonden.  Vandaar komt dus onze kennelnaam die voor buitenstaanders natuurlijk wel heel gek en kinderachtig klinkt, maar het is toch wel een naam met een verhaal.

Dankzij een vriendin van me zijn we buiten het showgebeuren ook begonnen met rennen en coursing.  Ze doen het helemaal niet slecht op renwedstrijden en coursings en het zijn tenslotte jagers op zicht !

Dit jaar (2015) gaan we in Juni naar Helsinki naar het EK Coursing met Limay & haar broertje Lucca (hondje van mijn nichtje Brigitte) !  We zullen wel zien wat het wordt, deelnemen is belangrijker dan winnen. Het allerbelangrijkste is dat ze ook zonder kwetsuren de coursing kunnen voltooien.

Ondertussen zijn we 8  jaar verder en zijn we de trotse eigenaar van 8 italiaantjes die we voor geen geld ter wereld zouden willen missen !

Ze zijn super !